Аср намозинининг  тўрт ракат фарзи

(Аср намози ўқилишидан олдин намозга азон ва иқомат айтилади.)

Namozda niyat qilish

Намознинг бошланиши   Эслатма



«Холис Аллоҳ учун Аср намозининг тўрт ракат фарзини ўқишни ният қилдим»  шаклида ният қилинади.

Такбири таҳрима


Қўллар кафтини қибла томонга қаратилган ҳолда, бармоқларни эркин ҳолда қўйиб, уларни букмай бош бармоқни қулоқнинг юмшоғи баландлигида кўтариб, «Аллоҳу акбар»  дейилади.
Шу вақтдан намоз бошланган ҳисобланади.

Namozda niyatni til bilan aytish
Namozda niyat qilish

Қиёмда туриш


Қўллар қўвуштирилади. Ўнг қўл кафти чап қўл кафтининг устига қўйилиб, ўнг қўлдаги бош бармоқ ва жимжилоқ билан чап қўл ошиғи ушланган ҳолда турилади. Қўллар киндик остида тутиб турилади. Нигоҳни сажда қилинадиган жойга қаратилади.

Сано ўқилади


Субҳанакаллоҳумма ва биҳамдика, ва табарокасмука, ва таала жаддука ва лаа илааҳа ғойрук.

«Аллоҳим! Сени поклаб ҳамдинг билан ёд этаман. Сенинг номинг табаррукдир, кибриёинг улуғдир, Сендан ўзга илоҳ йўқдир»

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَى جَدُّكَ، وَلَا إِلَهَ غَيْرُك

Namozda qiyomda turish holati
Namozda qiyomda turish holati

Таъавуз айтилади.
Басмала билан биргаликда Фотиҳа сураси ўқилади.

Фотиҳа сураси


Алҳамдулиллаҳи роббил ъааламийн (2) Ар-роҳмаанир роҳийм (3) Маалики явмиддийн (4) Иййаака наъбуду ва иййаака настаъийн (5) Иҳдинас-сиротол мустақийм (6) Сиротол-лазийна анъамта ъалайҳим ғойрил мағдзууби ъалайҳим валаззоллийн (7)

1. Меҳрибон ва раҳмли Аллоҳ номи билан бошлайман. 2. Барча мақтов, шукрлар оламларнинг тарбиячиси Аллоҳга бўлсин. 3. У Роҳман ва Роҳийм... 4. У қиёмат кунининг подшоҳи, эгаси. 5. Фақат сенгагина ибодат қиламиз ва фақат сендангина ёрдам сўраймиз. 6. Бизни тўғри йўлга бошлагин. 7. Ўзинг неъмат берганларнинг йўлига (бошлагин), ғазабга дучор бўлганларнинг йўлига эмас, адашганларникига ҳам эмас.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (1) الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (2) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (3) مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ (4) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (5) اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ (6) (صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ (7

Маъун сураси   Эслатма


Ароайталлазии йуказзибу бид-дийн (1) Фазааликаллазии йадуъъул йатийм (2) Ва лаа йахуззу ъалаа тоъаамил мискийн (3) Фавайлул-лил-мусоллийн (4) Аллазийнаҳум ъан солаатиҳим сааҳун (5) Аллазийна ҳум юрооун (6) Ва йамнаъуунал маъуун (7)

Жазо кунини ёлғонга чиқарувчини кўрдингми? (1) Ана ўша, етимни қўполлик билан ҳайдайдир. (2) Ва мискинларга таом беришга қизиқтирмайдир. (3) «Намозхонлар»га вайл бўлсин. (4) Улар ўз намозларини унитувчилардир. (5) Ана ўшалар риё қиладиганлардир. (6) Ва маоъунни ман қиладиганлардир. (7)

أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ (1) فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ (2) وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ (3) فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ (4) الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ (5) الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ (6) وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ (7)

Namozda qiyomda turish holati
Namozda ruku holati

Рукуъ


«Аллоҳу акбар» дея туриб энгашилади. Иккала қўллар билан тизза ушланади. Бунда қўл ва оёқлар букланмаган бўлади. Намозхон орқа гарданини ҳам текис тутиши керак. Бошнинг баландлиги меъёрда ушланади. Оёқ устиларига назар солиб турилади.  Рукуъда турган ҳолда уч марта «Субҳана роббийал-ъазийм» дейилади.

Қовма


Рукуъдан қайтиб турилади. Бунда қадни тиклаётган вақтда «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» дейилади. Қовмада турилганда қўллар боғланмасдан, ён томонда тутилади. Шундай туриб «Роббанаа, лакал-ҳамд» дейилади.

Namozda qovma holati

Сажда


«Аллоҳу акбар» дея туриб саждага борилади. Бунда дастлаб тиззалар, сўнг қўллар, кейин бурун ва пешона ерга қўйилади. Сажда вақтида қўл тирсаклари ерга ҳам, биқинга ҳам текказилмайди. Оёқ бармоқларининг учи қибла томонга қаратиб букилади. Саждада турган ҳолда уч марта Субҳана Роббийал-аъло дейилади.


«Аллоҳу акбар»  деб айта туриб саждадан бош кўтарилади. Чап оёқ ёнбошлатилиб, устига ўтирилади. Бу вақтда ўнг оёқ кифти тик тутиб турилади, ўнг оёқ бармоқлари букилиб, учлари қиблага қаратилади. Икки қўл кафтлари сонларнинг устига қўйилади. Бармоқлар учлари тизза баробарида тутилади. Назарни кўкракга қаратилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» деб иккинчи марта саждага борилади. Саждада турган ҳолда уч марта
«Субҳана Роббийал-аъло» дейилади.


Қиёмга туриш


«Аллоҳу акбар» дея иккинчи ракатни ўқиш учун қиёмга турилади. Тураётганда ҳеч нарсага суянилмайди.

Фотиҳа сураси


Алҳамдулиллаҳи роббил ъааламийн (2) Ар-роҳмаанир роҳийм (3) Маалики явмиддийн (4) Иййаака наъбуду ва иййаака настаъийн (5) Иҳдинас-сиротол мустақийм (6) Сиротол-лазийна анъамта ъалайҳим ғойрил мағдзууби ъалайҳим валаззоллийн (7)

1. Меҳрибон ва раҳмли Аллоҳ номи билан бошлайман. 2. Барча мақтов, шукрлар оламларнинг тарбиячиси Аллоҳга бўлсин. 3. У Роҳман ва Роҳийм... 4. У қиёмат кунининг подшоҳи, эгаси. 5. Фақат сенгагина ибодат қиламиз ва фақат сендангина ёрдам сўраймиз. 6. Бизни тўғри йўлга бошлагин. 7. Ўзинг неъмат берганларнинг йўлига (бошлагин), ғазабга дучор бўлганларнинг йўлига эмас, адашганларникига ҳам эмас.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (1) الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (2) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (3) مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ (4) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (5) اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ (6) (صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ (7

Namozda qiyomda turish
Namozda qiyom holati

Кавсар сураси   Эслатма


Иннааа аътойнаакал кавсар (1) Фасолли лироббика ванҳар (2) Инна шааниака ҳувал абтар (3)

Албатта, Биз сенга Кавсарни бердик.(1) Бас, Роббингга намоз ўқи ва жонлиқ сўй.(2) Албатта, сени ёмон кўриб айбловчининг ўзининг орқаси кесик.(3)

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ (1) فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ (2) إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ (3)

Рукуъ


«Аллоҳу акбар» дея туриб энгашилади. Иккала қўллар билан тизза ушланади. Бунда қўл ва оёқлар букланмаган бўлади. Намозхон орқа гарданини ҳам текис тутиши керак. Бошнинг баландлиги меъёрда ушланади. Оёқ устиларига назар солиб турилади.  Рукуъда турган ҳолда уч марта «Субҳана роббийал-ъазийм» дейилади.

Namozda ruku holati
Namozda qovma holati

Қовма


Рукуъдан қайтиб турилади. Бунда қадни тиклаётган вақтда «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» дейилади. Қовмада турилганда қўллар боғланмасдан, ён томонда тутилади. Шундай туриб «Роббанаа, лакал-ҳамд» дейилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» дея туриб саждага борилади. Бунда дастлаб тиззалар, сўнг қўллар, кейин бурун ва пешона ерга қўйилади. Сажда вақтида қўл тирсаклари ерга ҳам, биқинга ҳам текказилмайди. Оёқ бармоқлари қибла томонга букилади. Саждада турган ҳолда уч марта
«Субҳана Роббийал-аъло» дейилади.


«Аллоҳу акбар» деб айта туриб саждадан бош кўтарилади. Чап оёқ ёнбошлатилиб, устига ўтирилади. Бу вақтда ўнг оёқ кифти тик тутиб турилади, ўнг оёқ бармоқлари букилиб, учлари қиблага қаратилади. Икки қўл кафтлари сонларнинг устига қўйилади. Бармоқлар учлари тизза баробарида тутилади. Назарни кўкракга қаратилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» деб иккинчи марта саждага борилади. Саждада турган ҳолда уч марта
«Субҳана Роббийал-аъло» дейилади.


Қаъда


«Аллоҳу акбар» дея саждадан бош кўтарилиб, қаъдага ўтирилади. Шу ҳолатда ташаҳҳуд ўқилади.

Ташаҳҳуд


Аттаҳиййату лиллаҳи вассолавату ваттоййибат. Ассаламу ъалайка аййуҳан- набиййу ва роҳматуллоҳи вабарокатуҳ. Ассаламу ъалайна ва аълаа ибаадиллааҳис солиҳийн. Ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳу ва ашҳаду анна Муҳаммадан ъабдуҳу ва росулуҳ.

Барокатли табриклар ва покиза салавотлар Аллоҳ учундир. Эй Набий! Сенга салом, Аллоҳнинг раҳмати ва баракаси бўлсин. Бизларга ва Аллоҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ деб гувоҳлик бераман ва албатта, Муҳаммад - Аллоҳнинг Расули деб гувоҳлик бераман

التَّحِيّـاتُ للهِ وَالصَّلَـواتُ والطَّيِّـبات ، السَّلامُ عَلَيـكَ أَيُّهـا النَّبِـيُّ وَرَحْمَـةُ اللهِ وَبَرَكـاتُه ، السَّلامُ عَلَيْـنا وَعَلـى عِبـادِ للهِ الصَّـالِحـين . أَشْـهَدُ أَنْ لا إِلـهَ إِلاّ الله ، وَأَشْـهَدُ أَنَّ مُحَمّـداً عَبْـدُهُ وَرَسـولُه

«Аллоҳу акбар» дея туриб учинчи ракатни ўқиш учун қиём ҳолатига қайтилади. Басмалани айтмасдан Фотиҳа сураси ўқилади.

Фотиҳа сураси


Алҳамдулиллаҳи роббил ъааламийн (2) Ар-роҳмаанир роҳийм (3) Маалики явмиддийн (4) Иййаака наъбуду ва иййаака настаъийн (5) Иҳдинас-сиротол мустақийм (6) Сиротол-лазийна анъамта ъалайҳим ғойрил мағдзууби ъалайҳим валаззоллийн (7)

1. Меҳрибон ва раҳмли Аллоҳ номи билан бошлайман. 2. Барча мақтов, шукрлар оламларнинг тарбиячиси Аллоҳга бўлсин. 3. У Роҳман ва Роҳийм... 4. У қиёмат кунининг подшоҳи, эгаси. 5. Фақат сенгагина ибодат қиламиз ва фақат сендангина ёрдам сўраймиз. 6. Бизни тўғри йўлга бошлагин. 7. Ўзинг неъмат берганларнинг йўлига (бошлагин), ғазабга дучор бўлганларнинг йўлига эмас, адашганларникига ҳам эмас.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (1) الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (2) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (3) مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ (4) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (5) اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ (6) (صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ (7

Namozda qiyomda turish

Рукуъ


«Аллоҳу акбар» дея туриб энгашилади. Иккала қўллар билан тизза ушланади. Бунда қўл ва оёқлар букланмаган бўлади. Намозхон орқа гарданини ҳам текис тутиши керак. Бошнинг баландлиги меъёрда ушланади. Оёқ устиларига назар солиб турилади.  Рукуъда турган ҳолда уч марта «Субҳана роббийал-ъазийм» дейилади.

Namozda ruku holati
Namozda qovma holati

Қовма


Рукуъдан қайтиб турилади. Бунда қадни тиклаётган вақтда «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» дейилади. Қовмада турилганда қўллар боғланмасдан, ён томонда тутилади. Шундай туриб «Роббанаа, лакал-ҳамд» дейилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» дея туриб саждага борилади. Бунда дастлаб тиззалар, сўнг қўллар, кейин бурун ва пешона ерга қўйилади. Сажда вақтида қўл тирсаклари ерга ҳам, биқинга ҳам текказилмайди. Оёқ бармоқларининг учи қибла томонга қаратиб букилади. Саждада турган ҳолда уч марта Субҳана Роббийал-аъло дейилади.


«Аллоҳу акбар»  деб айта туриб саждадан бош кўтарилади. Чап оёқ ёнбошлатилиб, устига ўтирилади. Бу вақтда ўнг оёқ кифти тик тутиб турилади, ўнг оёқ бармоқлари букилиб, учлари қиблага қаратилади. Икки қўл кафтлари сонларнинг устига қўйилади. Бармоқлар учлари тизза баробарида тутилади. Назарни кўкракга қаратилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» деб иккинчи марта саждага борилади. Саждада турган ҳолда уч марта
«Субҳана Роббийал-аъло» дейилади.


Қиёмга туриш


«Аллоҳу акбар» дея тўртинчи ракатни ўқиш учун қиёмга турилади.
Namozda qiyomda turish

Фотиҳа сураси


Алҳамдулиллаҳи роббил ъааламийн (2) Ар-роҳмаанир роҳийм (3) Маалики явмиддийн (4) Иййаака наъбуду ва иййаака настаъийн (5) Иҳдинас-сиротол мустақийм (6) Сиротол-лазийна анъамта ъалайҳим ғойрил мағдзууби ъалайҳим валаззоллийн (7)

1. Меҳрибон ва раҳмли Аллоҳ номи билан бошлайман. 2. Барча мақтов, шукрлар оламларнинг тарбиячиси Аллоҳга бўлсин. 3. У Роҳман ва Роҳийм... 4. У қиёмат кунининг подшоҳи, эгаси. 5. Фақат сенгагина ибодат қиламиз ва фақат сендангина ёрдам сўраймиз. 6. Бизни тўғри йўлга бошлагин. 7. Ўзинг неъмат берганларнинг йўлига (бошлагин), ғазабга дучор бўлганларнинг йўлига эмас, адашганларникига ҳам эмас.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (1) الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (2) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ (3) مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ (4) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (5) اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ (6) (صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ (7

Рукуъ


«Аллоҳу акбар» дея туриб энгашилади. Иккала қўллар билан тизза ушланади. Бунда қўл ва оёқлар букланмаган бўлади. Намозхон орқа гарданини ҳам текис тутиши керак. Бошнинг баландлиги меъёрда ушланади. Оёқ устиларига назар солиб турилади.  Рукуъда турган ҳолда уч марта «Субҳана роббийал-ъазийм» дейилади.

Namozda ruku holati
Namozda qovma holati

Қовма


Рукуъдан қайтиб турилади. Бунда қадни тиклаётган вақтда «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» дейилади. Қовмада турилганда қўллар боғланмасдан, ён томонда тутилади. Шундай туриб «Роббанаа, лакал-ҳамд» дейилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» дея туриб саждага борилади. Бунда дастлаб тиззалар, сўнг қўллар, кейин бурун ва пешона ерга қўйилади. Сажда вақтида қўл тирсаклари ерга ҳам, биқинга ҳам текказилмайди. Оёқ бармоқлари қибла томонга букилади. Саждада турган ҳолда уч марта
«Субҳана Роббийал-аъло» дейилади.


«Аллоҳу акбар» деб айта туриб саждадан бош кўтарилади. Чап оёқ ёнбошлатилиб, устига ўтирилади. Бу вақтда ўнг оёқ кифти тик тутиб турилади, ўнг оёқ бармоқлари букилиб, учлари қиблага қаратилади. Икки қўл кафтлари сонларнинг устига қўйилади. Бармоқлар учлари тизза баробарида тутилади. Назарни кўкракга қаратилади.

Сажда


«Аллоҳу акбар» деб иккинчи марта саждага борилади. Саждада турган ҳолда уч марта
«Субҳана Роббийал-аъло» дейилади.


Қаъдаи охир


«Аллоҳу акбар» дея саждадан бош кўтарилиб, охирги қаъдага ўтирилади. Шу ҳолатда ташаҳҳуд ўқилади.

Ташаҳҳуд


Аттаҳиййату лиллаҳи вассолавату ваттоййибат. Ассаламу ъалайка аййуҳан- набиййу ва роҳматуллоҳи вабарокатуҳ. Ассаламу ъалайна ва аълаа ибаадиллааҳис солиҳийн. Ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳу ва ашҳаду анна Муҳаммадан ъабдуҳу ва росулуҳ.

Барокатли табриклар ва покиза салавотлар Аллоҳ учундир. Эй Набий! Сенга салом, Аллоҳнинг раҳмати ва баракаси бўлсин. Бизларга ва Аллоҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ деб гувоҳлик бераман ва албатта, Муҳаммад - Аллоҳнинг Расули деб гувоҳлик бераман

التَّحِيّـاتُ للهِ وَالصَّلَـواتُ والطَّيِّـبات ، السَّلامُ عَلَيـكَ أَيُّهـا النَّبِـيُّ وَرَحْمَـةُ اللهِ وَبَرَكـاتُه ، السَّلامُ عَلَيْـنا وَعَلـى عِبـادِ للهِ الصَّـالِحـين . أَشْـهَدُ أَنْ لا إِلـهَ إِلاّ الله ، وَأَشْـهَدُ أَنَّ مُحَمّـداً عَبْـدُهُ وَرَسـولُه

Саловат


Аллоҳумма солли ъалаа Муҳаммадив ва ъалаа али Муҳаммад. Кама соллайта ъалаа Иброҳима ва ъалаа али Иброҳим. Иннака ҳамидум мажид. Аллоҳумма барик ъалаа Муҳаммадив ва ъалаа али Муҳаммад. Кама барокта ъалаа Иброҳима ва ъалаа али Иброҳим. Иннака ҳамидум мажид.

Аллоҳим! Иброҳимга ва Иброҳимнинг аҳли байтларига Ўз раҳматингни нозил қилганингдек, Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оила аъзоларига Ўзингнинг зиёда раҳматларингни нозил қилгин! Албатта, Сен мақталган, улуғланган Зотсан! Аллоҳим! Иброҳимга ва Иброҳимнинг аҳли байтларига Ўз баракангни нозил қилганингдек, Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оила аъзоларига Ўз баракангни нозил қилгин! Албатта, Сен мақталган, улуғланган Зотсан!

اللّهُـمَّ صَلِّ عَلـى مُحمَّـد، وَعَلـى آلِ مُحمَّد، كَمـا صَلَّيـتَ عَلـى إبْراهـيمَ وَعَلـى آلِ إبْراهـيم، إِنَّكَ حَمـيدٌ مَجـيد ، اللّهُـمَّ بارِكْ عَلـى مُحمَّـد، وَعَلـى آلِ مُحمَّـد، كَمـا بارِكْتَ عَلـى إبْراهـيمَ وَعَلـى آلِ إبْراهيم، إِنَّكَ حَمـيدٌ مَجـيد

Дуо


Роббана, аатинаа фид-дуня ҳасанатав ва фил ахироти ҳасанатав вақинаа ъазабан-наар

Роббимиз! Бизларга дунёда ҳам, охиратда ҳам яхшилик бер ва дўзах азобидан асра!

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Салом


Ўнг томондагилар ва фаришталарни ният қилиб, ўнг тарафга
«Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ» деб салом берилади. Кейин чап тарафдагилар ва фаришталарни ният қилиб, чап тарафга «Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ» деб салом берилади. Шу билан Аср намозининг тўрт ракат фарзи якунланади.